ประวัติศาสตร์ของ Motocross เต็มไปด้วยไอเดียสร้างสรรค์มากมายที่ครั้งหนึ่งเคยถูกยกให้เป็น “นวัตกรรมพลิกวงการ” บางอย่างถูกล้มเลิก บางอย่างกลายเป็นไอเดียที่ดูไม่เข้าท่า และบางอย่างก็พิสูจน์แล้วว่าเป็นนวัตกรรมที่ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง แล้วคุณยังจำ “ท่อไอเสียอะลูมิเนียมสำหรับเครื่องยนต์ 2 จังหวะ” กันได้ไหม ?
ย้อนกลับไปในปี 1974 ช่างทำท่อจากเมืองดัลลัส รัฐเท็กซัส ที่ชื่อว่า George Banke ได้สร้างท่อไอเสียแบบ Up-Pipe สำหรับรถ Husqvarna ขึ้นมาจากอะลูมิเนียม
ในยุคนั้น นี่ถือเป็นแนวคิดที่แหวกแนวและสุดโต่งมาก แต่สุดท้ายมันกลับไม่ได้รับความนิยม และแนวคิดนี้ก็เงียบหายไปนานถึง 25 ปี
จนกระทั่งประมาณสองทศวรรษต่อมา มีสองบริษัทที่นำแนวคิดเรื่องท่ออะลูมิเนียมกลับมาปัดฝุ่นอีกครั้งอย่างจริงจัง แต่แล้วมันก็หายไปจากตลาดอย่างรวดเร็วไม่แพ้ตอนที่กลับมา
ในปี 1999 ทั้ง Pro Circuit Racing และ Power Brand ต่างมองว่าถึงเวลาแล้วที่ตลาดท่อไอเสียสำหรับรถ 2 จังหวะ จะเปิดรับอะไรใหม่ๆ
แต่สุดท้าย… ผู้บริโภคกลับไม่ได้ซื้อไอเดียเรื่อง “ท่อไอเสียอะลูมิเนียม” นี้
ความจริงแล้ว แนวคิดเรื่อง ท่อไอเสียอะลูมิเนียม ไม่ได้มีข้อผิดพลาดร้ายแรงอะไรเลย และหากมองในเชิงเทคนิค มันยังมีข้อดีที่น่าสนใจหลายอย่างด้วยซ้ำ
นี่คือข้อเท็จจริงเกี่ยวกับ ท่อไอเสียอะลูมิเนียมสำหรับเครื่องยนต์ 2 จังหวะ
(1) น้ำหนักเบากว่าอย่างชัดเจน
ท่ออะลูมิเนียมสามารถมีน้ำหนักเบากว่าท่อเหล็กที่มีขนาดและรูปแบบใกล้เคียงกันได้มากถึง 1.36 กิโลกรัม
(2) ให้กำลังเครื่องยนต์ได้ไม่ต่างจากท่อเหล็ก
หากออกแบบขนาด รูปทรง และสเปกของท่ออย่างถูกต้อง ประสิทธิภาพและกำลังโดยรวมสามารถทำได้ เทียบเท่ากับท่อเหล็ก
(3) ไม่เป็นสนิม
ข้อได้เปรียบสำคัญของอะลูมิเนียมคือ ไม่เกิดสนิมเหมือนเหล็ก จึงไม่ต้องกังวลเรื่องการกัดกร่อนแบบที่พบในท่อเหล็กทั่วไป
(4) แข็งแรงได้ไม่แพ้ท่อเหล็ก
ในด้านโครงสร้าง ท่ออะลูมิเนียมสามารถทำให้มีความแข็งแรงใกล้เคียงกับท่อเหล็กได้ โดยใช้ผนังท่อหนาประมาณ 0.090 นิ้ว เทียบกับท่อเหล็กที่ใช้ความหนาประมาณ 0.035 นิ้ว
(5) เหมาะกับเครื่องยนต์ 2 จังหวะ แต่ไม่เหมาะกับ 4 จังหวะ
อุณหภูมิของไอเสียจากเครื่องยนต์ 4 จังหวะ สูงเกินกว่าที่อะลูมิเนียมจะเหมาะสำหรับการใช้งานลักษณะนี้ แต่สำหรับเครื่องยนต์ 2 จังหวะ อุณหภูมิไอเสียยังห่างจากจุดหลอมเหลวของอะลูมิเนียม ซึ่งอยู่ที่ประมาณ 1,200°F หรือราว 650°C
(6) ปัญหาใหญ่ที่สุดคือ “ราคา”
ย้อนกลับไปในปี 1999 ท่อไอเสียอะลูมิเนียมสำหรับรถ 2 จังหวะมีราคาสูงถึงประมาณ $320 ขณะที่ระบบท่อเหล็กมีราคาเพียงประมาณ $170
ทำไมราคาถึงต่างกันเกือบเท่าตัว?
เพราะนอกจาก ต้นทุนวัสดุที่สูงกว่าแล้ว กระบวนการผลิตท่ออะลูมิเนียมยังต้องใช้แรงงานและความละเอียดในการผลิตมากกว่าอีกด้วย
ดังนั้น ปัญหาของท่ออะลูมิเนียมในเวลานั้นจึงไม่ใช่ว่า “มันใช้งานไม่ได้” แต่เป็นเพราะ “มันมีราคาแพงเกินกว่าที่ตลาดจะยอมรับ”
ในปัจจุบัน ไม่มีผู้ผลิตท่อไอเสียอะลูมิเนียมลักษณะนี้อีกแล้ว และในความเป็นจริง หลังจากปี 1999 ก็แทบไม่มีการผลิตออกมาอีกเลย
เหตุผลสำคัญคือ ผู้บริโภคในเวลานั้น ไม่ต้องการจ่ายเงินเพิ่มในราคาที่สูงกว่า เพียงเพื่อแลกกับน้ำหนักที่เบาลง แม้ว่าการลดน้ำหนักจะเป็นข้อได้เปรียบที่ชัดเจนก็ตาม
นอกจากนี้ ผู้บริโภคส่วนใหญ่ยัง ไม่เชื่ออย่างเต็มที่ว่าท่ออะลูมิเนียมจะมีความแข็งแรงและทนทานได้เทียบเท่ากับท่อเหล็ก
ท้ายที่สุด แม้แนวคิดของ ท่อไอเสียอะลูมิเนียมสำหรับรถ Motocross 2 จังหวะ จะมีข้อดีทางวิศวกรรมหลายด้าน ทั้งน้ำหนักที่เบา ไม่เป็นสนิม และสามารถให้ประสิทธิภาพได้ไม่ต่างจากท่อเหล็ก แต่ด้วย ราคาที่สูงกว่าและความกังวลเรื่องความแข็งแรง ก็ทำให้ไอเดียที่เคยถูกมองว่าอาจเป็นอนาคตของท่อไอเสีย 2 จังหวะ ต้องหายไปจากวงการในที่สุด

